Sommige vrouwen hebben moeite om hun plas (urine) op te houden bij inspanning (hoesten, niezen, lachen, tillen, springen, traplopen of plotseling opstaan). Dit wordt inspanningsincontinentie of stressincontinentie genoemd. Anderen moeten plotseling erg nodig plassen en zijn niet op tijd bij het toilet. Dit wordt aandrangincontinentie of urge-incontinentie genoemd.

Het urineverlies kan een paar druppels of een hele plas zijn, alleen af en toe of een paar keer per dag. Niet iedereen gebruikt daarvoor opvangmateriaal.

Het lichaam maakt voortdurend urine aan. Dit wordt opgeslagen in de blaas. Hoe voller de blaas wordt, hoe sterker men het gevoel heeft te moeten plassen (aandrang). De blaas is afgesloten met een sluitspier. De blaas wordt op zijn plaats gehouden door de bekkenbodemspieren. Dit is een soort hangmat van spieren onderaan het bekken. 
Bij inspanningsincontinentie werken de sluitspier van de blaas, de bekkenbodemspieren en/of de blaas niet goed samen. Bij vrouwen wordt dit vaak veroorzaakt door zwangerschap en/of bevalling of door een verzakking. 



Bij een verzakking zijn één of meer organen van de onderbuik naar beneden gezakt omdat de spieren en banden waaraan ze hangen, zijn uitgerekt. Dit kan ontstaan door zwangerschap, bevalling, lichamelijk zwaar werk, overgewicht en/of veelvuldig hoesten. Bij het ouder worden, worden de spieren en banden ook slapper. Organen, die kunnen verzakken zijn de blaas, de baarmoeder en/of de endeldarm.

Bij aandrangincontinentie kan de blaasspier juist actief zijn door een urineweginfectie of andere redenen. Een combinatie van beide soorten incontinentie is ook mogelijk.
Urineverlies kan erg hinderlijk zijn. Sommige vrouwen vinden het zo hinderlijk dat zij hun bezigheden gaan aanpassen. Zij blijven vaker thuis en vermijden bepaalde activiteiten, zoals sporten en uitstapjes. Schaamte en angst voor ontdekking spelen vaak een grote rol. Ook gaan zij vaak minder drinken, waardoor de urine meer geconcentreerd wordt . Dit lokt soms weer een blaasontsteking uit.

Omdat veel vrouwen zich schamen voor hun urineverlies, gaan zij niet naar de huisarts. Dat is jammer want aan urineverlies is vaak iets te doen.
Meestal wordt eerst enkele dagen lang een dagboek bijgehouden van het urineverlies en wordt u gevraagd een vragenlijst in te vullen. Hierin wordt genoteerd wanneer, in welke situaties en hoeveel urineverlies er is.

Samen met de arts wordt dit bekeken. Daarnaast zal de uroloog ook altijd lichamelijk onderzoek doen en kijken of er bijvoorbeeld sprake is van een verzakking. Verder zal er vaak een echo van de blaas na het plassen worden gemaakt om te kijken of u goed leeg plast. 

Soms wordt er ook in de blaas gekeken (blaaskijkonderzoek) De arts kan dan vertellen om welke vorm van incontinentie het gaat en wat er aan te doen is. 

Cystoscopie


Informed creëert een gevalideerde interactieve medische bibliotheek in samenwerking met artsen! Met behulp van 3D animaties en content in een beveiligde online omgeving kunnen patiënten nu ongelimiteerd en on demand de informatie tot zich nemen. Shared decision making en uiteindelijk informed consent is hierdoor eenvoudig mogelijk. Start vandaag nog via https://informed.plus en maak van je patiënt een consultant.
Allereerst is het belangrijk dat u goed incontinentiemateriaal heeft, er zijn vele soorten en maten, vaak is er in het ziekenhuis een (in)continentieverpleegkundige aanwezig, die u hierbij kan helpen.

Er zijn bekkenfysiotherapeuten die gespecialiseerd zijn in het begeleiden van mensen met inspanningsincontinentie. Zij bereiken vaak goed resultaat. In sommige gevallen kan een operatie helpen. De uroloog zal u graag over de voor- en nadelen van een operatie informeren.

Wanneer tijdens het sporten urineverlies optreedt, kan een speciaal soort tampon worden gebruikt. Deze absorbeert geen urine, maar ondersteunt de blaas. Hierdoor wordt de kans op urineverlies kleiner. 

Bij aandrangincontinentie kunnen medicijnen helpen en vaak heeft de combinatie van medicijnen en oefeningen van een bekkenfysiotherapeut het beste resultaat. Mocht dit toch onvoldoende helpen kan worden overgegaan naar Botoxinjecties in de blaas of bijvoorbeeld zenuwstimulatie, dit kan zowel in de enkel (perifeer) als rechtstreeks op de zenuw in de rug.
Het belangrijkste is dat u niet met uw klachten blijft rondlopen. Er rust helaas nog steeds een taboe op incontinentie, terwijl er vaak heel goed iets aan te doen is. Ga dus zeker naar de huisarts als u last heeft van urineverlies en laat u goed voorlichten en eventueel doorsturen naar de uroloog. 

Ook apotheken hebben tegenwoordig vaak mensen in dienst, die u kunnen helpen bij het kiezen van het juiste incontinentiemateriaal.