Als de man geen goede controle heeft over het tijdstip van ejaculatie en de orgasme-reflex eerder wordt geactiveerd dan de bedoeling is (binnen 2 minuten na penetratie), spreekt men van een vroegtijdige zaadlozing. Dit wordt ook wel ejaculatio praecox genoemd.

Omdat veel mannen zich schamen voor deze klacht, zijn exacte getallen van voorkomen niet bekend. Zowel de man als de vrouw kan lijden onder het feit dat het tijdstip van de zaadlozing ongecontroleerd is en soms al plaatsvindt voordat penetratie heeft plaatsgevonden. Er kan sprake zijn van een psychologische of neurologische oorzaak. De aandoening kan ook voorkomen in combinatie met erectiestoornissen.

Een andere zaadlozingsstoornis is een retrograde zaadlozing. De blaashals  (overgang plasbuis naar blaas) sluit zich dan onvoldoende en daardoor begeeft het sperma zich naar de blaas. Een man bemerkt wel een orgasme, maar er vindt geen ejaculatie naar buiten plaats. Het wordt ook wel droog klaarkomen genoemd. Bij de volgende plasbeurt, zal sperma geloosd worden samen met de urine. Deze retrograde zaadlozing ontstaat ook vaak bij gebruik van medicatie bij plasproblemen of na prostaatoperaties.

Ten aanzien van de vroegtijdige zaadlozing is het gesprek tussen arts en patiënt het belangrijkste onderzoek. Het is mogelijk om een eventuele partner bij dit gesprek te betrekken. Er zullen vragen gesteld worden over de seksuele ontwikkeling en het verloop van de seksuele reactie.

Bij een vermoeden op een retrograde ejaculatie, kan de urine worden onderzocht op spermacellen om de diagnose te bevestigen.

De frequentie van geslachtsgemeenschap kan invloed hebben op een vroegtijdige zaadlozing. Aangenomen wordt dat onregelmatige geslachtsgemeenschap en onervarenheid ejaculatio praecox kunnen bevorderen. Een therapie is niet absoluut noodzakelijk, tenzij een van de betrokkene hieronder lijdt. Uiteraard is er een probleem als de klachten dusdanig zijn dat ze een totstandkoming van een gewenste zwangerschap belemmeren. Soms kunnen er medicijnen worden gestart of er wordt gekozen voor een psychotherapeutische benadering via een seksuoloog.

Retrograde zaadlozing wordt meestal niet behandeld.  Echter, indien er een kinderwens is, dan kan de zuurgraad van de urine worden verhoogd door medicatie of een blaasspoeling, waardoor de spermacellen langer kunnen overleven. De spermacellen moeten worden gefilterd uit de urine en dan met behulp van een voortplantingstechniek een eitje bevruchten. Ook zijn er medicijnen die soms een positief effect hebben op deze aandoening, waardoor de blaashals zich beter zou sluiten.